Herfststorm en lotgenoten (16-10-2014)

Herfststorm en lotgenoten

Ik was ook op de fokveedag

 

Een kort moment zet de opkomende zon, gevangen in m’n achteruitkijkspiegel, de wereld ineen gouden gloed. Om vervolgens voor de rest van de dag achter een dik wolkenpak te verdwijnen. Helaas… Door een notitie in de agenda, betreffend een maanden geleden gemaakte afspraak, ben ik op een onwijs vroeg tijdstip onderweg naar het leeg/te koop staande huis van mijn moeder.

Op de terugweg breng ik, als vast ritueel na de vakantie, een meegebracht steentje op het graf van mijn dochter, mijn vriendin en vader. Een joodse gewoonte, enige jaren terug tijdens de bijzondere Israël-vakantie voor het eerst gezien. Een klein stukje van het bezochte land als groet voor degenen die we moeten missen. De steen, door het vasthouden opgewarmd, warmte die je doorgeeft, waardoor het gebaar waardevoller, persoonlijker wordt. Een harde donderslag gepaard gaand met een felle bui, kondigt aan dat het de herfst  menens is en jaagt me terug de auto in. Heftig hoor, die plotselinge herfst, ook een stuk kouder meteen, de verkoudheid grijnzend op de loer en help… wat moet ik nu aantrekken?

Bij de namiddagwandeling overstemt de herfststorm het gezellig knisperen van bladeren onder de voeten.  Gelukkig houden de bomen hun takken vast tot ik voorbij ben. Er zijn zowaar al sloten gebaggerd en de maïs lijkt wel van de een op andere dag te zijn geoogst, alles is weer bruin. Een nijver volkje die boeren!

Toch voert op de Fokveedag, diezelfde week zaterdags, een warme zon veruit de boventoon , het jaarlijks feest voor boeren- burgers en buitenlui. Van alles te zien over het boeren- en daaraan gerelateerde leven. Waarbij uiteraard prachtig opgepoetste koeien in de hoofdrol. Maar de uitgebreide beschrijving en in alle toonaarden bejubelde  vele facetten van een koeienuier, klinkend door de luidspreker tijdens de keuring, blijft me verbazen!

Over herfst gesproken: Inmiddels de leeftijd bereikt der grijze zacht mollige oma’s. Waarop je als vrouw en/of echtgenote, geacht wordt inmiddels gedegradeerd te zijn van (zo nu en dan) spannende minnares tot dierbaar huissloofje- meer positief gezien ‘maatje’ genoemd- waarmee soms nog wat sukkelsex (woord geleend) het hoogst haalbare… (op dit gebied) Of ik mijzelf hierin herken ? is niet ter zake doende,  het gaat om de algemene opinie. Daar moet je het mee doen. Hierin door niemand zo goed begrepen als lotgenoten. Wat is een vrouw zonder vriendinnen? Meegelokt, via de winkels in Dordrecht naar Villa Augustus, een toplocatie!, stond ik geheel onvoorbereid opeens oog in oog met tien van die supermeiden. Speciaal voor mij een middag van hun kostbare tijd opgeofferd! Samen aan de hightea! Ik hield het niet droog…. Wat een verrassing!

Roos.

 

 

 

Nog een keertje die zee....echt nog geen drie weken geleden?

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

18.05 | 09:09

Prachtig wat kan je toch mooi schrijven.
Vertel me het als je boek uitkomt.

Gr Marjan V...

...
17.05 | 23:03

Leuk,gezellig verhaal! As week ook naar Italië, heb er zin in!!

...
22.03 | 09:19

Hij is weer prachtig. Met plezier gelezen. Wordt er ook blij van. Op naar de lente

...
21.03 | 14:02

Weer met veel plezier gelezen!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE