Met 't vallen van het blad

Adventengeltje

Is het fair een kerngezonde boom, die niemand echt in de weg staat, zomaar om te hakken alleen omdat de groeiende wortels scheuren veroorzaken in een tuinmuurtje van de buren? En o ja iedere herfst die bladeren zijn natuurlijk ook reuze lastig! Zijn hele leven lang(hij werd 80) was mijn vader- als eerbetoon aan zijn naam- bezig eikeltjes in de grond te stoppen. Tenminste 1 is gelukt,  bij het oude huis staat een prachtige eikenboom. Het huis staat leeg en te koop en de buren willen de boom weg. Maar sorry buurvrouw, ook al is het misschien niet de meest ideale plek, voor mij geen reden ‘m om te zagen. Bijna hilarisch hoe mensen bijna dagelijks fanatiek bladeren ruimen, deze soms nog vallend om hen heen! Het heeft iets van water naar de zee dragen. Als je nu helemaal niet meer weet wat je doen moet….  Bij de boswandeling tijdens een oppepweekendje Amersfoort met mn schoonzus/vriendin, weerspiegelen de prachtige herfstkleuren in regendruppels en tranen.. Hoe meer de bladeren vallen hoe meer we genoodzaakt zijn zelf onze dagen te kleuren.

Lang geleden dat die donkere dagen voor kerst zo donker waren. Het valt niet mee lichtjes te ontwaren en als de houtkachel brandt, kruip ik er zowat in. Een vuurtje is het enige wat de afwezigheid van de zon enigszins kan compenseren. Koud, veelal van binnenuit.’Kippenvel op het hart’. Ik voel zelfs een beetje begrip opkomen voor de enkeling met het  huis nu al in kerstsfeer.  Warmte en licht,  bijna onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Hoog tijd voor lijst met overlevingspunten:

*Sinds de eenden in het slootje achter het huis dagelijks wat brood krijgen, is het ’s morgens hilarisch ontwaken. Een waar eendenconcert compenseert de grijze stilte, waarbij de afzonderlijke ‘stemmen’ echt hoorbaar!. Doet me denken aan mijn dierbaar koor,  na ruim 10 jaren opgeheven wegens tekort aan getalenteerde zanglustige mannen. Ik mis het nog wekelijks! Vooral ook een mooi lied dat dagenlang  in je hoofd doorklinkt.

*Koudere nachten zijn slaapbevorderend en we zien nog steeds *koeien in de wei,  ze ogen stoer ogen vanwege zwarte modderlaarsjes tot de knieën. *Onderlaatst hierachter zomaar een ijsvogeltje gespot en na een aantal pogingen lukte het eindelijk de schuwe bonte specht te fotograferen.

*De auto, eruitziend als was er een cross mee gereden, wassen, geeft  de ook nodige voldoening. * Wonderwel zijn er nog bloeiende rozen, al worden ze steeds kleiner. De witte in de voortuin lijken op kaarsvlammetjes. *Maar het is dan ook inmiddels Advent. Op naar het licht en de warmte!

Tijdens de dagelijkse zompige polder hondenwandeling- echt ‘druppel aan je neus weer’- breng ik, er onder doorlopend, een extra familiaire groet aan een grote eik, toch een van de  bomen die het langst zijn bladertooi behoudt. De herkenning zit hem niet alleen in de naam, maar ook in de kronkeltakken waarmee  ik mijn gedachten associeer.

Roos.

Bijna vergeten, die komt ook nog.
gelukt!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

18.05 | 09:09

Prachtig wat kan je toch mooi schrijven.
Vertel me het als je boek uitkomt.

Gr Marjan V...

...
17.05 | 23:03

Leuk,gezellig verhaal! As week ook naar Italië, heb er zin in!!

...
22.03 | 09:19

Hij is weer prachtig. Met plezier gelezen. Wordt er ook blij van. Op naar de lente

...
21.03 | 14:02

Weer met veel plezier gelezen!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE