Zo ver weg

Zo ver weg

Er vlogen pelikanen bij de Pacific oceaan!

Vol moed, vooral aangemoedigd door de lieve reacties van velen, toog ik in mn uppie naar the States. I.p.v. een tussenstop in Houston ging de reis onverwacht, over Washington. En zo liep ik: euforisch ‘Kijk mij hier nou lopen!’ op Washington DC en voelde me echt een wereldvrouw! 

‘Als je alleen reist krijg je onderweg vaak leuke contacten’ was voorspelt. Nou  vergeet het maar… Om me heen bijna uitsluitend digitale zombies ieder met telefoon of laptop; opgesloten in het eigen lichaam als soort van wandelende selfies. Eventuele snode plannen kan ik in het vervolg vergeten, alle tien de vingerafdrukken staan geregistreerd. Je komt niet zomaar Amerika binnen…

Eenmaal aangeland in San Diego begon de verbazing: bijna niets hetzelfde als gewend, zoveel ruimte, brede wegen enorme stoplichten, heel veel SUV’s en gigantische vrachtwagens! Alles overweldigend. Een land om in te verdwijnen, oplossen. Hetgeen ook letterlijk mogelijk, want er wordt geen burgerlijke stand bijgehouden. Maar- denk niet dat het echt kan- de lucht/wolken en zon leken juist dichterbij, minder hoog(?) Omdat mn telefoon prima fotografeert, had  ik geen fototoestel meegenomen. Maar het licht, verbazend fel, maakte het display onzichtbaar en foto’s moesten  op gevoel gemaakt. ‘Hello, how are you?’ Je kon geen winkel binnen komen, of dit werd gevraagd. Klinkt reuze aardig maar op een antwoord wordt nooit gewacht.

De zorgvuldig door mijn nicht uitgestippelde trip van enkele dagen 1200 miles, zo’n 2000 km!, was onvergetelijk. Langs bezienswaardigheden als the Hoover dam, een gigantische dam in de Colorado rivier, waarmee stroom wordt opgewekt en het bruisende(vooral ’s nachts)  Las Vegas. Tenslotte de Grand  Canyon, ongeveer het mooiste ooit gezien! Laat iemand die beweert atheïst te zijn, daar eerst maar eens gaan kijken. Het weer varieerde van 26 °C, eigenlijk 79 °F  (daarin wordt gerekend) tot 10 cm sneeuw met bijhorende temperaturen.

We reden door de woestijn, eindeloze onherbergzaamheid, heuvels en dalen, met bijzondere cactussen. Bergen in de verte. Ieder moment verwacht je de roadrunner ….’Miep-miep ….uhhhh’. En ja coyotes zijn hier ook…

Mijn nicht en ik bleken totaal verschillend maar er waren gelukkig dingen waarin we elkaar konden vinden, vooral het (bijna dagelijkse) bezoek aan de jacuzzi onder de sterrenhemel! Heerlijk en een probaat slaapmiddel! En uiteraard het geloof, beiden van jongs- af met de paplepel ingekregen. Tijdens de lange autoritten zongen we zelfs mee met de door haar meegenomen cd met oude psalmen en bespraken het voorgeslacht dat vast van bovenaf welwillend toezag…

Toch, ondanks het moois, ging ik me ontheemd voelen alsof ik verzoop in de ruimte.Tijdens de  trip hondsberoerd van een voorhoofdsholteontsteking naar een gezondheidskliniek in Arizona moeten was ook niet bevorderlijk. Zover weg van alles me vertrouwd, telefoon die niet werkt, vrijwel geen mogelijkheid tot contact. Op de een of andere manier angst: ‘straks gebeurd er wat en kom ik niet meer thuis…’ Nooit bedacht dat ik zo naar huis zou verlangen, heimwee krijgen zelfs. Ik blijk gewoon verknocht aan Hollandse kneuterigheid…

Thuis…. Zelden zo dankbaar! Mezelf terug vinden. Eigen territorium, afgebakend door de hond(en). Lekker in zon en wind een wasje ophangen. Fazanten om het huis, waarvan de hanen al kraaiend proberen elkaar de loef af te steken. Eerste bloemetjes aan de slootkant. Het weerzien van de buizerd, stiekem ‘Bruce’ gedoopt, hij wacht veelal op een lage tak tot ik voorbij ben. Ik vraag hem of de grote ganzenplatvoet met stukje oranje poot- mij door de honden gebracht- een restant was van zijn maaltijd. Gezien de vele muizengaatjes in de grond is er genoeg variatie op zijn menu. En de zich in de zon koesterende eend raad ik- i.v.m. de honden- dringend aan straks toch vooral aan de overkant van de Giessen te gaan broeden. 'Bespaart jou veel ellende en mij een hoop ergernis en gefoeter!'.  Ik voel langzaam het holle gevoel uit mn lijf wegtrekken. En dat de boeren volop gier uitrijden kan me lekker niets schelen. Roos. 

 

Grand Canyon; Onwaarschijnlijk mooi

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

17.09 | 15:41

Je hebt me weer met veel genoegen meegenomen in je hersenspinsels en het was aangenaam vertoeven.

...
17.09 | 11:40

Hij is weer leuk en goed. En tuin heeft ieder jaargetijden zijn bekoring.

...
03.09 | 16:45

Knap zoals jij alles kunt benoemen Vakantie, moeder, oplettend zien en voelen. Arianne je bent en bewogen persoon met heel veel humor. Ik geniet van jou.

...
01.09 | 22:58

Geweldig, wat een mooie stukken. Fijn om in deze drukke tijd dit te lezen en heerlijk tot rust te komen. Inspirerend. Ik kom zeker terug op je site!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE