Cato (antropomorfisme)

Cato

Kijk dan, probeer dit eens, zo lekker….tok tok tok” Voor de zoveelste keer probeert  moeder kip haar kuiken te bewegen een lekker hapje op te pikken. Waarom lukt het steeds zo slecht, ze snapt het niet, zo’n raar kuiken heeft ze nooit gehad. Cato snapt het ook niet, ze vindt het gewoon niet lekker. Ze klappert flink met haar vleugels, een geweldig gevoel ….. ze voelt zich sterk !, maar moeder schrikt en stuift opzij. Als haar kuiken vervolgens ook nog eens net als gisteren richting slootkant gaat om notabene te gaan zwemmen net als die rare eenden, wendt ze zich wanhopig tot haar vriendinnen, die zoals gewoonlijk hoofdschuddend staan toe te kijken.

Cato snapt niets van alle drukte, ze geniet van het lekkere koele water en voelt zich opperbest tussen de eenden. Toch kijken ook die haar vreemd aan. Ze probeert contact te maken, hun gekwaak na te doen, maar ze zwemmen weg van haar, of duiken onder.  Nou dan zwem ik toch lekker alleen. En ze gaat helemaal tot het eind van het slootje.

Later, weer op de kant, eet ze wat kippenvoer, maar het malse gras vind ze eigenlijk lekkerder. Moeder kip komt druk kakelend op haar toe en probeert haar ertoe te bewegen onder haar vleugels te kruipen, maar Cato, inmiddels groter als zij, wil dat helemaal niet.  Alle tante’s kip komen zich er ook weer mee bemoeien. Cato wordt zo moe in haar hoofd van al dat gekakel. Het lijkt wel of ze nooit ophouden. Altijd dat gekakel !

Heel fijn is het als Mens en mensenkind bij de kippenschuur komen. Cato is graag bij hen in de buurt. Ze roept heel blij als ze hen hoort komen en  loopt er steeds achter aan. Alleen gaan ze ook steeds weer weg……jammer.

Soms is ze best verdrietig, het lijkt of ze nergens echt bij hoort .

Op een dag waait het flink en de wind ruikt zo lekker. Ze voelt zich sterk en ook een beetje baldadig. Cato wordt heel blij vanbinnen, het is net of ze een beetje overloopt….ze wil heel hard roepen, dus dat doet ze ook en tegelijk klappert ze met haar vleugels. Haar moeder en tante’s  houden hun vlerken voor de oren voor die herrie. Ze stuiven verschrikt opzij en tegelijk snateren de eenden verontwaardigd.

Maar het kan Cato niks schelen, ze moet gewoon heel hard rennen en roepen…. haar vleugels klapperen in de wind…. Opeens,  wat gebeurt er, ….ze gaat omhoog, een beetje scheef nog, maar de wind helpt mee en even later….IK VLIEG !!    Ze wordt helemaal blij en opgewonden.

Voortaan vliegt ze elke dag wel een paar keer en alles wordt er veel leuker door.

Cato komt altijd terug bij de kippenschuur, daar is tenslotte haar thuis. Maar elke dag komt toch weer dat verdrietige gevoel, omdat ze niet begrepen … er niet echt bij hoort ?

Na een paar weken, met elke dag vliegoefeningen wordt ze steeds sterker, durft verder dan anders. Na een tijdje daalt ze achter een boerderij tussen een stelletje eenden die daar op het grasland zitten. Om het stukje grasland is gaas gespannen en ook een stuk van de sloot ernaast is omheind. De eenden kwaken nijdig tegen de indringer en ze denkt: wegwezen.

Maar dan…zo vreemd. Achter een houten hokje vandaan  komt een grote eend aan lopen. Cato voelt zich zo raar worden,  haar hart gaat heel vlug bonzen. De eend maakt geluid tegen haar en ze merkt dat ze hem verstaat, begrijpt….. hij praat net als ik…. het is een mannetje…… Ze raakt er helemaal van in de war !  Vlug slaat ze haar vleugels uit en vliegt terug naar de vertrouwde kippenschuur.

Natuurlijk gaat ze er de volgende dag weer heen. De grote eend staat al te kijken of ze soms weer komt. Hij roept naar haar en ze roept terug, het is zo heerlijk,  net of ze thuiskomt. Ze praten samen een hele poos en de grote eend zegt dat hij een gans is en zij ook, de zelfde soort als hij.

Daarom voelt ze zich altijd zo anders en verdrietig, ik ben ook anders. Maar nu, hoef ik niet meer verdrietig te zijn, ik ga gewoon elke dag even bij hem kijken.

Haar nieuwe vriend heet Harold en kan zelf helaas niet vliegen omdat hij gekortwiekt is. Hij leeft in gevangenschap.

Jammer genoeg heeft hij ook al een partner. Alleen is de partner een ander soort gans als Harold. Deze partner is jaren geleden bij hem gezet en omdat ze toch allebei gans waren, gingen ze paren. Er kwamen ook kuikens, maar die zijn al niet meer bij hen. De naam van de partner van Harold is Mientje. Cato probeert ook met haar te praten maar Mientje zit meestal tussen de eenden te slapen en bemoeit zich nauwelijks met hen als Cato op bezoek is. Het kan Cato niets schelen en ze komt toch elke dag naar Harold. Toen Harold nog een jonge gans was en met de wilde ganzen meevloog is hij door de jacht gewond geraakt. Hij kon niet meer met de anderen doorvliegen.

De mensen hebben hem gehouden en bij hun eenden gezet.

Door het samen praten begrijpt ze dat moeder kip, alleen maar het ei van haar echte moeder heeft uitgebroed. Eigenlijk is ze ook een wilde gans.  Hoe dit dan mogelijk is blijft een mysterie, maar heeft ongetwijfeld met Mens te maken….

Ze praten samen honderduit ! Maar het is niet altijd zo fijn. Soms wil Harold bijna niet tegen haar praten en gaat met z’n achterkant naar haar toe zitten. Gansje wordt dan verdrietig, maar of het nu komt omdat ze van dezelfde soort zijn, het lijkt net of ze hem begrijpt en weet hoe hij denkt….

Omdat hij voor iedereen goed wil zijn, probeert hij niet te veel aan Cato gehecht te raken, hij neemt wat afstand, weert haar af. Vaak is ze zo wijs er dan een paar dagen weg te blijven.

Maar eigenlijk horen ze toch bij elkaar vind Cato, door hem weet ze hoe ’thuiskomen’ voelt  en dat wil ze eigenlijk nooit meer kwijt …(misschien hoopt ze stiekem dat ze toch een keertje zullen paren).

In ieder geval voelt ze zich nu minder verdrietig en niet meer zo alleen.

En hoe het allemaal verder moet?..... Dat ziet ze dan wel weer.

Want zinloze zorgen maken doet Cato niet, daar moet je Mens voor zijn!

Roos.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

17.09 | 15:41

Je hebt me weer met veel genoegen meegenomen in je hersenspinsels en het was aangenaam vertoeven.

...
17.09 | 11:40

Hij is weer leuk en goed. En tuin heeft ieder jaargetijden zijn bekoring.

...
03.09 | 16:45

Knap zoals jij alles kunt benoemen Vakantie, moeder, oplettend zien en voelen. Arianne je bent en bewogen persoon met heel veel humor. Ik geniet van jou.

...
01.09 | 22:58

Geweldig, wat een mooie stukken. Fijn om in deze drukke tijd dit te lezen en heerlijk tot rust te komen. Inspirerend. Ik kom zeker terug op je site!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE