Welkom

"Er leeft iets ergens diep in mij, in 't Engels heet dat 'it'.
Ik voel dat ik veel meer ben
dan dat lijf waarin ik zit.
Er is veel meer dan ademen,
veel meer dan dun of dik.
Soms voel ik het heel duidelijk:
ik ben veel meer dan...ik.' (Toon H.)
-------------------------------
Wel eens opgevallen dat madeliefjes 's avonds de bloempjes sluiten voor kou en duister?
Wondertjes en Muizenissen
Columns per weblog dus…
Waarbij de laatste steeds onderaan.
REACTIES IN GASTENBOEK HEEL WELKOM !
--------------------------------
Iets is pas hopeloos als jij het toestaat dat te zijn.
---------------------------------
Je kunt alleen maar moe worden van meedrijven met de stroom als je er van nature eigenlijk tegenin wil....
'Het hart neemt waar wat het oog niet kan zien
Luchtkastelen bouwen is niks mis mee...Maar ga er niet in wonen!
----------------------------------
'There 's always tomorrow',
Misschien wel de meest hoopvolle zin die bestaat!
----------------------------------
Je kunt gaan lopen in de kou om de kou uit je lijf te lopen..

Ooit

Met oppasbinkie herfstblad ruimen

‘We bevinden ons in een soort ‘meteorologisch niks’ Aldus de weerman verleden week. Inmiddels zijn wind en regen druk met het wegspoelen van de herfstkleuren. Brrrr. De donkere dagen voor Kerst

Al maandenlang heb ik het gevoel aan de zijlijn van het eigen leven te staan, terwijl alles om mn moeder draait. Sinds een week of drie hebben we haar noodgedwongen verhuisd naar de gesloten afdeling van het Woonzorgcomplex.De ontreddering is hartverscheurend en ik zou haar het liefst meenemen.Dat het onmogelijk is je goed te voelen als je kind ongelukkig is was me al bekend, maar een soortgelijke impact aangaande mn moeder had ik niet verwacht. Het is zo intensief dat het me helemaal in beslag neemt. Iemands levensscenario schrijven is loodzwaar! Gelukkig begint ze zich al snel een beetje te settelen, de oprukkende dementie heeft haar sterke karakter nog niet geheel ondermijnd, ze schikt zich in het onvermijdelijke of zoals mijn schoonzusje het noemt: ‘Oma schudt haar veren’

Onlangs knapte ik op de begraafplaats in een vorige woonplaats het graf van mijn vader een beetje op. Door een lekker zonnetje was het er aangenaam vertoeven. Veel bekende namen, mensen die ik nog levendig voor me haal. Voor het eerst viel het me op dat veel van hen maar net een stukje in de zeventig werden. Als qua leeftijd de hele wereld aan je voeten ligt sta je daar echt niet bij stil. Nu schrok ik ervan! Hoeveel verloren dromen liggen hier méé begraven. Of liefdes geofferd op het altaar van fatsoen? Daar op de hoek, mooi plekje, het echtpaar ligt hier zo vredig tezamen onder een stemmige steen. Ik geloof niet dat ik hen ooit gezien heb zonder dat ze op elkaar liepen te foeteren.

Hij viel me op door zijn relaxte houding bij het verlaten van de supermarkt. Tussen het haastende kletsende vrouwvolk deed hij een flesje water met twee gekochte broodjes in zijn rugzak. Buiten werd de daar aanwezige plattegrond bekeken en liep hij op wandelschoenen rustig de straat en waarschijnlijk het dorp uit. Staand bij de auto heb ik hem even nagekeken, me realiserend: ‘Hij doet precies wat ik ook wil!’ Naar een onbekend dorp rijden, auto ergens neerzetten en gewoon gaan lopen…. Hoewel dit zeer zelden wel eens gebeurt, zijn het meestal de verplichtingen die weerhouden. Altijd wel iets wat belangrijker is. De aloude groene schimmel van het plichtsbesef, daar is-ie weer. En hoe ouder we worden hoe dikker de laag…

Maar ooit ga ik het écht doen.. Tenminste…als tegen die tijd mn knieën niet versleten zijn…Roos.

Een paar weekjes terug nog aanzienlijk meer blad

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Maja de Groot | Antwoord 12.12.2018 22.00

Mooi, herkenbaar en heel emotioneel Arianne.

Andrea Rietveld | Antwoord 08.12.2018 09.48

Heel mooi geschreven ❤

Marjna v | Antwoord 07.12.2018 21.30

Mooi geschreven, ik wil graag een keertje met je mee wandelen.

Adrie | Antwoord 07.12.2018 19.54

Dank je wel voor je treffend geschreven stukje!

Tjitske | Antwoord 17.09.2018 15.41

Je hebt me weer met veel genoegen meegenomen in je hersenspinsels en het was aangenaam vertoeven.

tera | Antwoord 17.09.2018 11.40

Hij is weer leuk en goed. En tuin heeft ieder jaargetijden zijn bekoring.

ALIE | Antwoord 03.09.2018 16.45

Knap zoals jij alles kunt benoemen Vakantie, moeder, oplettend zien en voelen. Arianne je bent en bewogen persoon met heel veel humor. Ik geniet van jou.

Sascha Ritmeester | Antwoord 01.09.2018 22.58

Geweldig, wat een mooie stukken. Fijn om in deze drukke tijd dit te lezen en heerlijk tot rust te komen. Inspirerend. Ik kom zeker terug op je site!

Adrie | Antwoord 27.08.2018 17.50

Dank voor je stukje! Ik zie het helemaal voor me en geniet!

Aria | Antwoord 27.08.2018 16.46

Ik krijg altijd een glimlacht op mijn gezicht als ik je stukjes lees, bedankt en ga door!

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

12.12 | 22:00

Mooi, herkenbaar en heel emotioneel Arianne.

...
08.12 | 09:48

Heel mooi geschreven ❤

...
07.12 | 21:30

Mooi geschreven, ik wil graag een keertje met je mee wandelen.

...
07.12 | 19:54

Dank je wel voor je treffend geschreven stukje!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE