Welkom

"Er leeft iets ergens diep in mij, in 't Engels heet dat 'it'.
Ik voel dat ik veel meer ben
dan dat lijf waarin ik zit.
Er is veel meer dan ademen,
veel meer dan dun of dik.
Soms voel ik het heel duidelijk:
ik ben veel meer dan...ik.' (Toon H.)
-------------------------------
Wel eens opgevallen dat madeliefjes 's avonds de bloempjes sluiten voor kou en duister?
Wondertjes en Muizenissen
Columns per weblog dus…
Waarbij de laatsten bovenaan.
REACTIES IN GASTENBOEK HEEL WELKOM !
--------------------------------
Het is niet zo dat we onze dromen opgeven. Soms worden ze door de realiteit ingehaald.
---------------------------------
Je kunt alleen maar moe worden van meedrijven met de stroom als je er van nature eigenlijk tegenin wil....
Het leven is een wordingstocht naar hoe we zijn bedoeld.
Luchtkastelen bouwen is niks mis mee...Maar ga er niet in wonen!
----------------------------------
'Vergeet niet dat het leven een prachtig schouwspel is, waar je ook woont En alleen een dwaas jammert om zaken waar niets aan te veranderen valt’
-------------------------
Je kunt gaan lopen in de kou om de kou uit je lijf te lopen..
----------------------------------

Reikhalzend

 

Regen wind grijze misère… Bijna was de hoop op een winter met spierballen vervlogen. Maar….-eindelijk deze zin eens van toepassing- ..desalniettemin, niet tegenstaande het feit dat het er niet naar uit zag, kregen we zomaar een klein weekje echt winter; vorst en ijs! Eindelijk ‘rode wangen weer’!  Hoe welkom…

Dus iedereen zijn molshoop uit.  Naar buiten, vrolijke gezichten,  voelbare saamhorigheid.

Eventjes wat anders, als een stukje bevrijding. Sneeuw, licht, wat een wereld van verschil!

En na tijden van hooguit even een Teletubbie zonnetje, (ver)scheen hij weer, en hoe! Kleurde de lucht wintersportblauw.

Al wekenlang schuilen ganzen, meerkoeten, eenden- vaak al gepaard-, waterkippen en zelfs kraaien samen in grote groepen, Allen soort bij soort, onder het logo: ‘Samen staan we sterk’ In winterdekking, tegen de kou en het gevaar van een hongerige roofvogel.

Steeds duidelijker wordt het dat wij mensen dit ook nodig hebben en het gemis wordt schrijnend. In hoeverre is het mogelijk je te warmen aan een digitaal vuurtje?, een knuffel of emoticon kus per Email of post? Waartoe dienen alle sensoren waar onze huid vol mee zit? De krant wijdt er een bijlage aan, zelfs in onze kerk wordt het genoemd :  Aanraking is essentieel, het hoort bij de eerste levensbehoeften. Zonder dat gaan we een beetje schrompelen. Digitaal contact volstaat een tijdje maar zal op den duur alleen verlangen versterken naar het echte. Hoe lang wachten we al op het vaccin?   Als een reikhalzend uitzien naar de prik der verlossing.

Misschien is deze periode zelfs een beetje te vergelijken met de net begonnen 40 dagentijd voor Pasen? De tijd waarin veel Christenen gaan vasten of hun leven anderszins versoberen ter voorbereiding. Bewust op rantsoen gaan. Waarna we met Pasen in de opstanding van Christus onze verlossing mogen vieren. Zoals moslims ramadan houden voor hun Suikerfeest.

De wintervreugde is snel voorbij, maar behalve nieuwe moed, activeert het ook ongeduld.

Hoe lang moeten we nog leven op dit rantsoen, als autorijden met 1 voet constant op de rem?    

Bij de supermarkt koop ik wekelijks potjes met voorjaarsbolletjes à 0,99 cent.

De groene sprietjes erbovenuit piepend maken me blijer dan de uiteindelijke bloem.

En via een website bestel ik een spannende kleur nagellak voor mijn teennagels…Alvast voor komende zomer…

De natuur begrijpt het helemaal. . Rustig aan, stapje voor stapje één dag tegelijk. Enigszins verbaasd, de binnenkomende lentesignalen nog niet helemaal bevattend, scharrelen de vogels rond. Overal zie je gesnoeide bomen, hun misvormde takken, afgehakt ten hemel geheven. Als naakte oude mannen staan de afgeknotte wilgen ontluisterd langs de slootkant. Maar het keukenraampje stond vandaag al open. Het gras is geel/bruin door de vorst, maar sneeuwklokjes en krokussen krijgen aardig de smaak te pakken. En hoewel ze zich nog even koest houden, is het slechts een kwestie van dagen voordat de merel ons ’s morgens vroeg met zijn zang gaat verrassen.

Bij de meegebrachte tulpen prik ik met een speld een klein gaatje net onder de kop. Om een te snelle uitbundige bloei tegen te gaan. Roos.

 

rodewangenweer
wintersportblauw

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Maja | Antwoord 18.02.2021 16:48

Moed houden maar. Er zit niets anders op.

Tera | Antwoord 18.02.2021 15:46

Mooi geschreven. We houden moed en lette op iedere voorjaarsnota. Groetjes.

Aria | Antwoord 18.02.2021 10:59

Bedankt voor je opbloeiende stukje.

Annette | Antwoord 17.02.2021 22:19

HIj is fijn. En zet aan tot nadenken. Houd vol, elke dag is een dag dichter bij de oplossing. En: ik wist niet van de tip van de tulp ...!

alie | Antwoord 19.01.2021 09:52

wat een regen en wind en wat een verlangen naar een blauwe vorstlucht.
Ik heb dat net als jij. En toch ga je op pad. Moedig en door de hond.

Maggina | Antwoord 18.01.2021 20:14

Heerlijk weer om te lezen.liefs Maggina

Tera | Antwoord 18.01.2021 05:43

Hij is weer leuk

Thea | Antwoord 17.01.2021 18:46

Weer een hele mooie 👌

Tera | Antwoord 28.12.2020 11:42

Leuk om te lezen. En met zoveel humor. Prachtig.

Adrie | Antwoord 27.12.2020 21:21

👍 Dank voor je veelzeggende column! De boom hoeft zeker niet voor 6 januari( Driekoningen ) weg! Een creatief 2021 gewenst!😊

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

18.02 | 16:48

Moed houden maar. Er zit niets anders op.

...
18.02 | 15:46

Mooi geschreven. We houden moed en lette op iedere voorjaarsnota. Groetjes.

...
18.02 | 10:59

Bedankt voor je opbloeiende stukje.

...
17.02 | 22:19

HIj is fijn. En zet aan tot nadenken. Houd vol, elke dag is een dag dichter bij de oplossing. En: ik wist niet van de tip van de tulp ...!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE