Welkom

"Er leeft iets ergens diep in mij, in 't Engels heet dat 'it'.
Ik voel dat ik veel meer ben
dan dat lijf waarin ik zit.
Er is veel meer dan ademen,
veel meer dan dun of dik.
Soms voel ik het heel duidelijk:
ik ben veel meer dan...ik.' (Toon H.)
-------------------------------
Wel eens opgevallen dat madeliefjes 's avonds de bloempjes sluiten voor kou en duister?
Wondertjes en Muizenissen
Columns per weblog dus…
Waarbij de laatsten bovenaan.
REACTIES IN GASTENBOEK HEEL WELKOM !
--------------------------------
Het is niet zo dat we onze dromen opgeven. Soms worden ze door de realiteit ingehaald.
---------------------------------
Je kunt alleen maar moe worden van meedrijven met de stroom als je er van nature eigenlijk tegenin wil....
Het leven is een wordingstocht naar hoe we zijn bedoeld.
Luchtkastelen bouwen is niks mis mee...Maar ga er niet in wonen!
----------------------------------
'Vergeet niet dat het leven een prachtig schouwspel is, waar je ook woont En alleen een dwaas jammert om zaken waar niets aan te veranderen valt’
-------------------------
Je kunt gaan lopen in de kou om de kou uit je lijf te lopen..
----------------------------------

Dordognedromen

De Rijn is ook prachtig!

Er drijft een mondkapje in de Dordogne. Deze zin omvat misschien wel de hele vakantie. Genieten, maar niet onbezorgd. De dreiging blijft.

Aan de Dordogne kamperen is onverminderd heerlijk. Liever gingen we nog zuidelijker maar daar geldt echt code oranje. In glashelder water (je kunt overal staan) dagelijks een stuk tegen de stroom in zwemmen. Evenals de toestellen in de sportschool leidt het nergens toe, maar hóe vele malen lekkerder! We rusten heerlijk uit, nemen zelfs de tijd om een mol te zien wroeten.  ‘s Morgens vroeg komt steevast een groep zwaluwen drinken. De kleine vogeltjes met spikkeltjes borst, steeds onder de caravan door hippend, blijken jonge roodborstjes. De rode kleur verschijnt pas later. En....helemaal prachtig, we horen de wielewaal!

Zoals altijd wandelen we heel wat af, immer op ontdekkingstocht. Met puppy is het deels lastig, deels een feestje. Op rustige paden mag hij los en buitelt over het pad. Op jacht naar sprinkhanen en vlindertjes. Omzichtig vanwege de stekels eet hij bramen zo van de struik, net als wij doen. Deze vakanties blijken een goed concept wat- steeds tot m’n eigen verbazing- nu al jarenlang stand houdt. Op de een of andere manier is de hang naar avontuur het grootst. Caravanclaustrofobie, vaak urenlang nachtbraken met opvliegers ten spijt. De overlevingsstrategie: Niet op alle slakken zout leggen. Taakverdeling en elkaar ruimte geven, ieder de eigen dingen doen. En niet onbelangrijk: een opgebouwd vermogen om echtelijk gesnurk in de nacht te beschouwen als het genoeglijk spinnen van een ouwe kater...

Door Coronagevaar zijn we steeds noordelijker Frankrijk uit- en Duitsland in gedreven. Het gaat om dezelfde pandemie maar wat een verschil in handhaving! Zoveel regeltjes op de Duitse camping om over te struikelen. Gewoon niks voor mij. Natuurlijk zal het nodig zijn, ik doe echt mijn best maar zie voortdurend iets over het hoofd,  zelfs berispt door de campingbaas. (Zijn naam is trouwens Reginald.... whats in a name) Ik word zo obstinaat van die man met z’n gedragsregels en looprichtingpijlen! En- we hadden het kunnen weten- waar regeltjes zijn vind je Hollanders. In Frankrijk moesten landgenoten met een lampje gezocht. In Duitsland worden we keurig in een rijtje neergezet. Bij soortgenoten. (Goedemorgen, goedenavond...waar kom je vandaan…Grrr…) Pal tegenover een braaf echtpaar met een piepklein onopvoedbaar kefhondje. Peerke vindt het geweldig. Help ik wil naar huis!!! 

Tevergeefs speur ik de boom af…Had ik nu echt verwacht dat die uil daar 4 weken op ons ging zitten wachten? Voorlopig zijn we nog wel even  bezig met onkruid en stormschadegevolg. Alle planten leven nog binnen en buiten en het gras is duidelijk een keer gemaaid. Ik ben dankbaar dat er voor gezorgd is! Maar had ik nu echt verwacht dat er gespoten zou zijn tegen het onkruid in het grindpad….? Je zou er bijna een geit voor neerzetten... Dat iemand, wetende dat er storm kwam,  moeite/tijd zou nemen de zonnebloemen te stutten waar ik zo blij mee was? Het doet pijn ze allemaal af te moeten knippen. Gelukkig kunnen de koppen opgehangen, pitten als vogelvoer. Uit het teleurstellende gevoel leid ik af dit toch gehoopt te hebben… Hetgeen meer zegt over mezelf dan degenen die naast eigen drukke werkzaamheden voor huis en tuin zorgden.  Door mijn eigen onrealistische droomwereld, waarin het vaak prettig toeven is. Het lastige is alleen dat het naar beneden donderen onverminderd pijn doet.

Zolang mijn moeder er nog was, dement of niet, vertelde ik haar van alles. Zelfs al begreep ze het niet meer gaf ze vaak toch nog de gewenste reacties, gewoon omdat ze dit haar leven lang gewend was. Zonder haar voelt het best eenzaam. Het onvoorwaardelijke is verdwenen, een stuk thuis weg. Keihard, maar moet iedereen niet zo leven? Is dit ten lange leste volwassen zijn? Roos.

 

Dordognedromen
J'aime la France

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

tera | Antwoord 14.09.2020 21.45

Hij is weer mooi en herkenbaar

Tjitske | Antwoord 10.09.2020 21.11

Met plezier en een beetje weemoed gelezen Arianne.

Folkert | Antwoord 10.09.2020 11.20

Weer mooi beschreven hoor!
Welkom thuis want ga je oost of west, thuis is het ook weer best!!
Groet van ons!!

Adrie Eijkelenboom | Antwoord 10.09.2020 10.50

Mooi beschreven vakantie in ‘coronatijd‘. Heb alle begrip voor het schaarse onderhoud tuin tijdens langdurige vakantie. Wekenlang ziekenhuis bijv.is anders.

Alie | Antwoord 10.08.2020 17.38

Arianne, mijn medeleven bij het overlijden van je moeder. Wonder mooi jullie liefde samen. Moeder en dochter. Zovele jaren. Sterkte. Schrijvende net als moeder?

willy | Antwoord 06.08.2020 00.39

Mooi Arianne! Dank dat je dit met mij wilde delen.
Hartelijke groet,
Willy

Adrie | Antwoord 05.08.2020 22.03

Mooi, ontroerend...

M.J. de Groot- Vogel | Antwoord 05.08.2020 21.44

Weer mooi bewaarde herinneringen Arianne.

Thea | Antwoord 05.08.2020 21.24

Mooi stuk Arianne, sterkte met het verlies 💐

tera | Antwoord 05.08.2020 19.22

Mooi geschreven. Fijn dat je zulke dierbare herinneringen hent aan je jeugd en aan je moeder. Sterkte met het verwerken en het een plaatsje te geven.

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

14.09 | 21:45

Hij is weer mooi en herkenbaar

...
10.09 | 21:11

Met plezier en een beetje weemoed gelezen Arianne.

...
10.09 | 11:20

Weer mooi beschreven hoor!
Welkom thuis want ga je oost of west, thuis is het ook weer best!!
Groet van ons!!

...
10.09 | 10:50

Mooi beschreven vakantie in ‘coronatijd‘. Heb alle begrip voor het schaarse onderhoud tuin tijdens langdurige vakantie. Wekenlang ziekenhuis bijv.is anders.

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE