Van spin tot oma

Van spin tot oma

Herfstpracht

Zoals een maairobot over het gazon gaat, zo struint een flinke spin in huis plafondplinten en muren af. En ruimt  zonder gebruik van draden of web zo aardig wat muggen en stofspinnen op.. Hij groeit zienderogen en zit  overdag doorgaans doodstil in een hoekje tegen de plint geplakt zich gedeisd te houden. Het werkt, want tot nu toe wordt hij door mij gedoogd. Opmerkelijk, want alles wat er maar enigszins als spin uitziet verdwijnt doorgaans onmiddellijk de stofzuiger in. Met onaangename kriebels over mn rug, geef ik toe dat deze toch respect af dwingt en er zoetjesaan gewenning optreedt… Zozeer dat ik erover denk er een naam voor te bedenken.’Creepie’ bijvoorbeeld, of misschien Manus? Zijn stoerdere soortgenoten buiten, maken bij uitstek in dit jaargetijde ware kunstwerken, vooral mooi met die druppeltjes eraan. Welke in de ochtendzon, evenals de dauwdruppels aan de droogmolenlijnen wel lijken getransformeerd tot diamantjes.  

‘O wat lekker, die zon…’ In die veelvuldig geuite kreet van mn oude moeder herken ik heel erg mezelf. Nooit een vanzelfsprekendheid dat tie schijnt. Het vermogen intens te genieten van het spel van zon wind en wolken.Elk uur dat de zon schijnt kan worden afgevinkt op aankomende eindeloze druildagen en is dat niet mooi meegenomen? Echt een bonus om nu nog buiten te zitten. Zonnestralen, waren ze maar te hamsteren! Zoiets als herfstschatten sprokkelen Niet alleen kastanjes of eikels, ook besjes en uitgebloeide bloemschermen. Overal is schoonheid in te zien. Ik ken mezelf. Als de zonloze dagen komen duurt het doorgaans niet lang voordat het voelt alsof het hele voorgeslacht zich met levensheimwee in mijn ziel nestelt. Helaas lukt het niet mijn moeder over te halen een paar maanden (op haar kosten) naar een land te gaan waar dagelijkse zonneschijn er gewoon bij hoort. Kan dat bij ouderen niet in de basisverzekering? Het zou wel eens een aanzienlijke bezuiniging in ziektekosten kunnen opleveren. Om maar te zwijgen over vermindering van depressiviteit. Waarschijnlijk worden we dan met zn allen nog ouder! En toch aan het fantaseren: Jammer dat ik niet bulk van het geld, want ik zou al degenen die me lief zijn een paar warme anti-slipsokken sturen ter ondersteuning voor het komend seizoen.

In de tuin de laatste bloemen, ook rozen. Ik ga volgend jaar echt wat herfstbloeiers poten. Frappant hoe de bloei van de roos een synoniem kan hebben met het leven. Elke nieuwe mooie roos symboliseert hoop die weer verwelkt. Toch  komen er steeds nieuwe, ook al moet je er soms een winterlang op wachten…

Uiteindelijk vind ik toevlucht bij de beste remedie, misschien wat afgezaagd want al jarenlang uitgetest en vermeld: ‘De houtkachel’ Lekker ernaast met mn maandag-oppaskindje op schoot naar de vlammetjes kijken. Of met een heel bijzonder werkje. Het herstellen van de rafelige kantjes aan een oud borduurwerkje van mijn oma, gevonden tussen oude spulletjes (wie wat bewaard heeft wat) Ze heette Aartje Jongeneel en borduurde het in 1891, als meisje van 10 jaar! Het is een beetje gevlekt vanwege doorgelopen kleuren, vroeger werkte men alleen met wol in halve kruissteek. Ik denk aan het kleine meisje met het priegelwerkje op schoot, haar zweethandjes… wat knap! Ik ga het naar waarde schatten door reparatie en er ingelijst een mooi plekje voor zoeken! Met achterop de lijst een notitie wie de maakster was en wanneer ze leefde. Roos.

Pas 10 jaar, de maakster!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

18.05 | 09:09

Prachtig wat kan je toch mooi schrijven.
Vertel me het als je boek uitkomt.

Gr Marjan V...

...
17.05 | 23:03

Leuk,gezellig verhaal! As week ook naar Italië, heb er zin in!!

...
22.03 | 09:19

Hij is weer prachtig. Met plezier gelezen. Wordt er ook blij van. Op naar de lente

...
21.03 | 14:02

Weer met veel plezier gelezen!

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE