Afkomst

Stempel logo oude bijbeltjes

Het voorgeslacht aan mijn vaders kant leefde met de Bijbel open en de portemonnee  gesloten. Hoe het dan komt dat ik (toch) niet vermogend ben is een verhaal apart, misschien later nog eens ter column gesteld. Niet zo vreemd dat een jaar geleden, bij het leeg ruimen van mijn moeders huis, diverse oude Bijbeltjes tevoorschijn kwamen. Toch kom ik er vandaag nog eentje tegen, blijkbaar over het hoofd gezien. Ik besluit het zichtbaar neer te leggen, misschien helpt het bij de verkoop. Terwijl ik de ramen zeem en zeker een paar honderd dode lieve heersbeestjes op stofzuig- worden die niet geacht geluk te brengen?- vertel ik het al ruim een jaar te koop staand huis dat ik er nog steeds in geloof; het niet laat vallen. Ondertussen verdwijnt al tegenstribbelend ook een enorme zwarte spin de lieveheersbeestjes achterna, het zal toch niet de huisspin….? Even pauzerend in een achter gebleven foeilelijke oude stoel weet ik nog bij iedere plek op het behang wat daar gehangen heeft.

Er zal toch wel iemand  zijn voor dit huis? En anders toch wel om het mooie plekje. Mensen met geld zijn er genoeg, maar met fantasie en doorzettingsvermogen er wat van te maken? Is dat niet een beetje aan het uitsterven in deze kunststofkozijnentijd? Een makelaar met genoeg ballen / lef,  zou ook niet verkeerd zijn, eentje die meedenkt, ervoor gààt en niet steeds nadelen en gebreken benadrukt.  En graag zonder van die eurotekens in de ogen. Terugrijdend binnendoor over de dijk,  komen zoals altijd de jeugdherinneringen.  Aan de tijd met mijn beide hartsvriendinnen, één alweer 30 jaren geleden ‘aan het leven’ verloren, de ander 4 jaar terug, ‘aan de dood’. De pijn is vergelijkbaar. Hoe kan hechte vriendschap zomaar over zijn?  Een door de tijd gebeeldhouwd levensvraagteken,  gepromoveerd tot op een sokkel … Deze dijk fietsten we naar verplichte catechisatie en werden  kotsmisselijk van de- van haar vader- meegepikte sigaar voor onderweg. Op deze plaats leerde ik zwemmen in de Linge. Hier brachten we folders rond, verplicht voor mijn vriendin d’r zakgeld. En pleegden soms fraude door die folders onder aan de dijk te verstoken. Eens trapten we zelfs vuilnisbakken de dijk af….Alles  durfde ze! Daar is de dorpsschool, waar ik als timide meisje van 10 terecht kwam en onmiddellijk een scheldnaam kreeg, omdat iedereen die nu eenmaal had. Hoewel wonend op een boerderij viel je als (rand)stadskind op die dorpsschool van de ene verbazing in de andere.

En hier staat de oude kerk, best mooi eigenlijk, maar ik kan er nog steeds niet naar kijken zonder koude rilling! Hoe zou mn leven verlopen zijn als het er niet zo loodzwaar was geweest, waardoor ik me jarenlang van geloof distantieerde? 

Nieuwsgierig naar de naam- veelal voorin vermeld en steevast van een oude tante-  in het gevonden bijbeltje zie ik het stempel van een logo dat in alle oude exemplaren blijkt te staan. Een stempel van een spreuk, maar alleen in Statenvertalingen.  In  latere Bijbels van NBG vertaling vindt je deze niet. Jammer, want eigenlijk een best mooi logo,  ook te zien als levensmotto / schuilplaats waarin  ik me door de - aan leeftijd gerelateerde?- inmiddels verkregen levenswijsheid aardig kan vinden; een beetje probeer na te streven…..  Of  toch gewoon afkomst die zich niet verloochend?

Roos

Ondanks alle kou...Onverstoorbaar

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

21.06 | 18:56

heerlijk om je stukjes te lezen.

gr.jeanet van lent

...
21.06 | 13:27

Ode aan de zomer. Wilde wel dat het altijd zomer bleef. Bedankt weer.

...
23.05 | 10:41

Je verhaal is weer prachtig. Zie het zo voor me. Fijn dat jullie hebben genoten.

...
18.05 | 09:09

Prachtig wat kan je toch mooi schrijven.
Vertel me het als je boek uitkomt.

Gr Marjan V...

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE